Historia Kenii obejmuje ponad 6 mln lat — od kolebki ludzkości, migracji Bantu, wybrzeża Swahili, brytyjskiej kolonizacji, niepodległości, do współczesnej Kenii.
Kolebka ludzkości (6 mln p.n.e. - 500 p.n.e.)
Najstarsi przodkowie człowieka żyli w kenijskiej Dolinie Ryftowej — Australopithecus, Homo habilis, Homo erectus. Obszar jeziora Turkana to stanowisko UNESCO. Ludy Bantu i nilotyckie migrowały do Kenii.
Wybrzeże Suahili (700-1498)
Arabscy handlarze osiedlili się na wybrzeżu od VII w. Wymieszali się z Bantu — stworzyli kulturę i język suahili. Miasta-państwa Mombasa, Malindi, Lamu rozkwitły dzięki handlowi przez Ocean Indyjski z Persją, Indiami, Chinami.
Portugalczycy i Omańczycy (1498-1885)
Vasco da Gama dotarł do Mombasy 1498. Portugalczycy kontrolowali wybrzeże 1500-1729. Omańscy Arabowie przejęli 1729-1885. Handel niewolnikami — miliony wysłane do Arabii i Indii.
Brytyjska Afryka Wschodnia (1885-1963)
Konferencja Berlińska 1885 dała Brytanii Afrykę Wschodnią. Protektorat Brytyjskiej Afryki Wschodniej 1895. Linia kolejowa Kenia-Uganda 1896-1901 — zbudowana z 32 000 indyjskich robotników. Biali osadnicy zajęli żyzne wyżyny.
Mau Mau i niepodległość (1952-1963)
Powstanie Mau Mau 1952-1960 przeciw Brytyjczykom — 11 000 Kenijczyków zabitych, 80 000 w obozach koncentracyjnych. Niepodległość 12 grudnia 1963. Jomo Kenyatta pierwszym prezydentem.
Współczesna Kenia (1963-dziś)
Państwo jednopartyjne pod Kenyattą i Danielem Moi (1978-2002). Wielopartyjna demokracja 1992. Mwai Kibaki, Uhuru Kenyatta (syn Jomo). William Ruto od 2022. 54 mln populacji. Centrum gospodarcze Afryki Wschodniej. Turystyka, herbata, kawa, kwiaty.